Κοινωνία

Η Εβδομάδα που άλλαξε τον ρού της Ελληνικής Ιστορίας. Πώς ξεκίνησε η Επανάσταση του 1821;

Στην πραγματικότητα η Ελληνική Επανάσταση άρχισε ένα μήνα πριν, στο Ιάσιο, πρωτεύουσα της Μολδαβίας.

Είναι γνωστό ότι το αρχικό σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας προέβλεπε την έναρξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο την ημέρα της Παναγιάς την 25η Μαρτίου, με επικεφαλής τον ίδιο τον Υψηλάντη. Αλλά στον αρχηγό των Φιλικών Αλέξανδρο Υψηλάντη που κατά το Φεβρουάριο του 1821 βρισκόταν στο Κισινάου, έφτασαν ανησυχητικές ειδήσεις, ότι η Υψηλή Πύλη αποκάλυψε τα σχέδια των επαναστατών. Τότε ο Υψηλάντης αποφάσισε να αρχίσει αμέσως την Επανάσταση από το Κισινάου (Chisinau) της Βεσσαραβίας (σημερινής Μοδαβίας), στα ανατολικά σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για να αποσπάσει την προσοχή της Πύλης από τις επαναστατικές ζυμώσεις στην Ελλάδα.

-21 Φεβρουαρίου 1821 στο Γκαλάτσι της Μολδαβίας επικεφαλής του Ρωσικού προξενείου ο Δημήτριος Αργυρόπουλος κήρυξε την Επανάσταση και σε συνεργασία με το Δ. Αρβανιτάκη και το Βασίλειο Καραβία κινήθηκαν κατά της Οθωμανικής φρουράς. Φονεύθηκαν περίπου 80 εξέχοντες Οθωμανοί.

-22 Φεβρουαρίου 1821, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διέβη τον παραπόταμο του Δούναβη, τον Προύθο ποταμό και φθάνει στο Ιάσιο όπου έτυχε θερμής υποδοχής από τους Έλληνες και τους Μολδαβούς.

-24 Φεβρουαρίου 1821  ο Αλέξανδρος Υψηλάντης εξέδωσε την πρώτη και εξαιρετικά σπουδαία Επαναστατική Προκήρυξη προς το έθνος με τίτλο «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» στην οποία εμπεριέχει και η περίφημη φράση που ετάραξε τον τσάρο: «Κινηθείτε ω΄ φίλοι και θέλετε ιδεί μια κραταιάν δύναμιν να υπερασπισθεί τα δίκαια μας!»

-26 Φεβρουαρίου 1821 όλα ήσαν εορτάσιμα εις το Ιάσιο. Η καμπάνες των Τριών Ιεραρχών της εκκλησίας του ομώνυμου μοναστηριού, που ήταν μετόχι του Άθωνα, κτυπούσαν από το πρωί, όπως στο πανηγύρι. Αρματωμένοι και λαός, πεζοί και καβαλλαρέοι, νοικοκυραίοι και γυναίκες έφθαναν στην εκκλησία και τα γύρω. Η φρουρά μόλις μπορούσε να κρατήση την τάξι. Η πολιτεία είχε βουίξη ότι θα γινότανε μεγάλη τελετή ν’ αγιάσουν την επανάστασι, τον αρχήγο και τη σημαία»

Όπως είναι λογικό, οι δρόμοι είχαν γεμίσει από κόσμο που ήθελε να είναι παρών έχοντας πλήρη συνείδηση τής ιστορικότητας της στιγμής. Όλοι έτρεχαν να ιδούν. Σαν σαρδέλλες είχαν στιβαχθή τα πλήθη κι από μέσα κι απ’ έξω από την εκκλησία, με βάγια και σμυρτιές. Ο Υψηλάντης έφτασε καβάλλα με διακόσους. Τον υποδέχτηκαν οι επιφανείς φιλικοί και τα παλληκάρια του. Όλοι είδαν με κάποια έκπληξι ότι αντί του μητροπολιτή της Ιεράπολης, πούλεγαν πως ο αρχηγός είχε διατάξη να ιερουργήση, κάθισε στο δεσποτικό, με τα πλούσια, ολόχρυσά του άμφια, ο ίδιος ο μητροπολίτης της Μολδαβίας και Σουτσεάβας Βενιαμίν Κωστάκη.

Άστραφτε χλωμή απ΄τη συγκίνησι, η μορφή του Μητροπολίτη κι έτρεμε η φωνή του την ώρα που είπε στον Αλ. Υψηλάντη, δίνοντας του το σπαθί, τον ψαλμό του Δαυίδ: “Περίζωσε τη ρομφαία σου δυνατέ…”

Ο Υψηλάντης φίλησε το ξίφος και το φόρεσε με βουρκωμένα μάτια. Ανατριχίλες έκοψαν το πλήθος,

έτρεχαν τα δάκρυα και το μισόφωτο της εκκλησίας αντηχούσε από λυγμούς. Έπειτα ξέσπασαν όλοι σε φωνές μεγάλες:

                 Να μας ζήσης, αρχηγέ!    Στην Πόλι! Στην Πόλι!

Έπειτα έγινε άξαφνα βαθιά σιωπή. Ορκίστηκαν όλοι για την πατρίδα. Ο Ιεράρχης ευλόγησε τη σημαία. Είχε στο ένα μέρος το σταυρό, το μέγα Κωνσταντίνο και την Ελένη, με την επιγραφή “εν τούτω νίκα”  κι από το άλλο το φοίνικα με την επιγραφή: “Από τη στάχτη μου ξαναγεννιέμαι”.

                   Έτσι άρχισαν όλα … Δόξα τω Θεώ πάντων Ένεκεν!

                                     Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κορομπίλης

                 Πρόεδρος Σχολής Γονέων – Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *